زمینه و هدف: تست بیوفیزیکال پروفایل به صورت رایج جهت ارزیابی سلامت جنین و تشخیص وجود هیپوکسی و اسیدوز در جنین مورد استفاده قرار می گیرد. مداخلاتی که بر اساس تست بیوفیزیکال پروفایل غیرطبیعی صورت گرفته منجر به کاهش مورتالیتی پری ناتال و همچنین کاهش فلج مغزی شده است. تست شامل ارزیابی پنج متغیر شامل تست غیر استرسی، تنفس جنین، حرکات جنین، تونیسیته جنین و حجم مایع آمنیوتیک می باشد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط فاکتورهای مختلف فعالیت بیوفیزیکی جنین با درجات مختلف اسیدوز جنین می باشد.روش بررسی: در طی یک مطالعه آینده نگر 140 بیمار با حاملگی تک قلو و سن حاملگی 28 تا 42 هفته که قبل از شروع مراحل زایمانی کاندید سزارین شدند مورد بررسی قرار گرفتند. 24 ساعت قبل از انجام عمل سزارین پروفیل بیوفیزیکی جنین انجام شد سپس بلافاصله بعد از زایمان نوزاد به طریقه سزارین، 10-20 cm از بندناف به صورت دوبل کلامپ شده و PH خون شریانی بند ناف اندازه گیری شد. (PH کمتر از 7.2 جهت تشخیص اسیدوز به کار رفت).یافته ها: میانگین سن مادران در این مطالعه 27.42 سال بود. پروفیل بیوفیزیکی جنین ارتباط قابل توجهی با PH خون بندناف داشت. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی پروفیل بیوفیزیکی جنین به ترتیب %88.9، %88.6، %50، %98.1 بود.نتیجه گیری: اولین تظاهر اسیدوز جنین به صورت تست بدون استرس غیر راکتیو و کاهش تنفس جنین می باشد، در اسیدمی پیشرفته حرکات جنین و تون جنین تحت تاثیر قرار می گیرند. بهتر است در ارزیابی بیوفیزکی جنین علاوه بر نمره به دست آمده به فاکتورهای مختلف بیوفیزیکی نیز توجه کرد.

زمینه و هدف: در بیماران همودیالیزی دیسک ابتلا به آترواسکلروز و سرطان نسبت به میانگین جامعه بالاتر است. شواهد زیادی وجود دارد که همودیالیز سبب استرس اکسیداتیو می شود که دلایل آن هنوز ناشناخته هستند. از آنجایی که در بیماران همودیالیزی ایرانی مطالعه قابل توجهی در این زمینه انجام نشده است، در این مطالعه GSH و سطح کل آنتی اکسیدان ها (FRAP) اندازه گیری و کلسیم، pH و تست های کامل کبدی نیز بررسی شده است.روش بررسی: تعداد 43 نفر از بیماران دیالیزی مورد مطالعه قرار گرفتند که فقط 24 نفر معیارهای ورود به این تحقیق را دارا بودند. تعداد 20 نفر به عنوان گروه کنترل، از لحاظ سن و جنس با بیماران تطبیق داده شدند. هر بیمار سه بار در هفته و هر بار به مدت چهار ساعت دیالیز می شد. قبل از تزریق هپارین، نمونه خون شریانی بیمار، جهت انجام تست های بیوشیمی، آزمایشات عملکرد کبدی و لیپیدی به آزمایشگاه بالینی و همچنین نمونه خون هپارینه جهت انجام تست های استرس اکسیداتیو، کلسیم و pH به آزمایشگاه فیزیولوژی ارسال می شد.یافته ها: در نتایج حاصل از آزمایشات انجام شده میزان FRAP و گلوتاتیون بعد از دیالیز نسبت به قبل کاهش معنی داری را نشان داده است. میزان تغییرات pH به صورت افزایش بعد دیالیز بوده است. مقدار کلسیم نیز بعد دیالیز تقریبا به سطح کنترل افزایش یافت.نتیجه گیری: در بیماران نارسایی مزمن کلیه تحت بررسی، استرس اکسیداتیو وجود دارد و شدت آن بعد از دیالیز افزایش می یابد. بنابراین تقویت دفاع آنتی اکسیدانی به عنوان یک راه کار در درمان این بیماران باید در نظر گرفته شود.

مقدمه: تغییرات در بیماران دیابتی سبب کاهش کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان در این بیماران می گردد. نظر به سیر مزمن بیماری با شناسایی سریع آن می توان از عوارض طولانی مدت به مقدار قابل توجهی کاست. هدف  از این مطالعه بررسی همبستگی بین قند و pH بزاق با قند خون در بیماران دیابتی می باشد. روش بررسی: این مطالعه آزمایشی (PILOT) بر روی 13 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد که در FBS، HbA1C و هم چنین قند و Ph بزاق ارزیابی شدند. داده ها به کمک نرم افزار اماریSPSS version 16 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: بین قند خون(FBS, HbA1C) و قند بزاق همبستگی مثبت و معنی دار وجود داشت (ارتباط FBS با قند بزاقP=0. 028, R=0. 607 و ارتباط HbA1c با قند بزاق P<0. 0001 و (R=0. 882). نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر مبنی بر ارتباط قند خون و بزاق در بیماران دیابتی، می توان استفاده از نمونه بزاق به عنوان یک روش مقرون به صرفه، غیرتهاجمی و معتبر برای بررسی و تشخیص و پیگیری بیماران دیابتی را توصیه نمود.

اسیدولاکتیک شکمبه بیماری متابولیکی ناشی از خوردن بیش از حد مواد کربوهیدرات با قابلیت تخمیر بالا می باشد. به منظور انجام پژوهش حاضر 5 راس گوسفند نر یکساله نژاد لری با وزن متوسط 40 کیلوگرم انتخاب گردید. سپس با استفاده از تکنیک رومینوستمی، فیستول گذاری شکمبه انجام پذیرفت. قبل از تلقیح ساکاروز به درون شکمبه ، به منظور تعیین محدوده طبیعی فراسنجه های مورد نظر (الکترولیتهای سرم خون: سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفر، هماتوکریت خون، نیتروژن اوره خون pH شکمبه و میکروفلور شکمبه) ضمن ثبت علائم حیاتی خونگیری از ورید وداج و نمونه گیری از شکمبه صورت گرفت. جهت ایجاد تجربی بیماری مقدار23.15  گرم ساکاروز به ازا هر کیلو وزن بدن توزیع شده، به درون شکمبه تلقیح گردید. به منظور بررسی فراسنجه ها و فاکتورهای مذکور در ساعتهای48 ,24 ,12 ,9 ,6, 3 و 72 خونگیری از ورید وداج و نمونه گیری از شکمبه انجام پذیرفت. در خاتمه گوسفندان کالبد گشایی شده و نمونه گیری از بافت شکمبه جهت بررسی هیستوپاتولوژی صورت پذیرفت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه و هدف :از آنجائی که سوخت و ساز سلول به غلظت یون هیدروژن (pH) محیط حساس و وابسته است، کیفیت اسیدی-بازی مایعات بدن باید درمحدوده معین و دقیقی تنظیم شود. برای نگهداشتن pH در محدوده مناسب و در نتیجه به تاخیر انداختن خستگی، سیستم های تامپونی مختلفی در بدن عمل می کنند که یکی از آنها سیستم تامپونی بیکربنات می باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر مصرف مکمل بی کربنات سدیم بر پاسخ لاکتات، pH خون و توان هوازی و بی هوازی دانشجویان دختر دانشگاه بروجرد بود.مواد و روشها: در این تحقیق تجربی از جامعه آماری دانشجویان دختر دانشگاه آزاد بروجرد 63 نفر برای شرکت در تحقیق داوطلب شدند. پس از گرفتن رضایت نامه 30 نفر از آنها بصورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در سه گروه 10 نفری تجربی، دارونما و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی 300 میلی گرم بی کربنات سدیم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و گروه دارونما نیز به همین اندازه نشاسته که در 200 cc آب میوه حل شده بود مصرف کردند. از آزمودنی ها در سه مرحله قبل از مصرف، 1.5 ساعت پس ازمصرف بیکربنات سدیم و پس از فعالیت، (بلافاصله پس از اجرای آزمونهای پرش عمودی و یک مایل راه رفتن) نمونه خون گرفته شد. البته خونگیری گروه کنترل فقط در دو مرحله (استراحت و پس از فعالیت) انجام شد. به منظور ارزیابی توان هوازی از آزمون یک مایل راه رفتن و برای توان بی هوازی از آزمون پرش عمودی استفاده شد. تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی و برای مقایسه پیش آزمون و پس آزمون گروههای تجربی، دارونما و کنترل از t همبسته استفاده شد. تمام آزمونهای آماری توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 و در سطح معنی داری a£0.05 انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که: مصرف بیکربنات سدیم بر توان هوازی و بی هوازی دانشجویان دختر تاثیری نداشته است. مصرف بیکربنات سدیم و دارونما هر دو باعث افزایش 0.26 درصدی pH خون شده و از کاهش pH در اثر فعالیت ورزشی جلوگیری نموده اند. همچنین مصرف بیکربنات سدیم بر میزان آنزیم لاکتات دهیدروژناز تاثیر معنی داری نداشته است اما همانند دارونما از افزایش آنزیم لاکتات دهیدروژناز در اثر ورزش جلوگیری نموده است.نتیجه گیری: از آنجائی که مصرف بیکربنات سدیم باعث افزایش در مقادیر pH خون شده و از کاهش آن در اثر فعالیت جلوگیری نموده و همچنین مصرف بیکربنات سدیم از افزایش آنزیم های لاکتات دهیدروژناز در اثر فعالیت جلوگیری کرده است. بنابراین می توان آنرا به عنوان یک کمک نیروزا در بهبود عملکرد، بویژه در ورزشکاران به کار برد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.